Bu araştırma kurum bakımı alan ve almayan bireylerin aktif yaşlanma durumlarını değerlendirmeyi amaçlayan ve aynı zamanda yaşlı bireylerin aktif yaşlanmaya ilişkin algılarını değerlendiren bir araştırmadır. Nitel araştırma çerçevesinde fenomenolojik stratejisinin izlendiği araştırmada 33 yaşlı birey ile yüz yüze görüşmeler gerçekleştirilmiştir.
Katılımcılardan alınan ifadeleri analiz etmek adına tematik analiz yöntemi uygulanmıştır. Elde edilen bulgulara göre, evde yaşayan yaşlıların aktif yaşlanma algıları ve düzeyleri kurum bakımı alanlara göre daha yüksektir. Aynı zamanda aktif yaşlanmanın çeşitli belirleyicileri açısından (medeni durum, ekonomik gelir durumu, sosyal güvence, eğitim durumu) evde yaşayan bireyler kurum bakımı alan bireylere göre daha avantajlıdır.
Bu belirleyicilerden bazıları (eğitim durumu, gelir durumu gibi) doğrudan yaşlı bireylerin aktif yaşlanma durumları üzerinde etkilidir. Ayrıca cinsiyet değişkeni de temel belirleyici olarak görülmese de kadınların yaşadığı dezavantajlar bağlamında etkili bir değişkendir. Sonuç olarak bu çalışmada kurum bakımının Türkiye gerçeklerine uygun olmadığı, evde bakım hizmetlerinin yaygınlaştırılması ve geliştirilmesi gerektiği, aktif yaşlanma anlayışının topluma yayılması gerektiği ifade edilebilir.