ÖZ Amaç: Bu çalışma, dijital dönüşüm sürecinden geçmekte olan bir hastanedeki hemşire ve doktorların tekno-stres düzeyleri ile değişime karşı tutumları arasındaki ilişkiyi incelemektedir
Çalışmada tanımlayıcı ve korelasyonel bir araştırma deseni kullanılmıştır. Araştırmanın evrenini Ankara/Türkiye'deki bir kamu hastanesinde çalışan 166 hemşire ve doktor oluşturmuştur. Rastgele örnekleme yoluyla 120 katılımcıdan oluşan örneklem büyüklüğü belirlenmiştir. Veri toplamak için Tanımlayıcı Bilgiler Formu, Değişime Karşı Tutum Ölçeği ve İş Yerinde Tekno-Stres Ölçeği kullanılmıştır. Veriler, tanımlayıcı istatistikler, bağımsız örneklem t-testleri, Kruskal Wallis testleri, Mann-Whitney U testleri, Pearson korelasyon analizi ve aşamalı regresyon analizi gibi bir dizi istatistiksel test kullanılarak analiz edilmiştir
Bulgular, hemşirelerin ve doktorların teknolojik değişim nedeniyle orta düzeyin üzerinde tekno-stres yaşadıklarını göstermiştir. Hemşire ve doktorların değişime yönelik tutumları ise orta düzeyin altındadır; yani olumsuz tutumlara sahiptirler. Değişime yönelik tutumlar ile tekno-stres düzeyleri arasında negatif yönde anlamlı bir ilişki saptanmıştır. Kurumda 11 yıl ve daha uzun süredir çalışan katılımcılar, daha kısa süredir çalışanlara kıyasla değişime yönelik daha olumlu tutumlar sergilemiştir. Tekno-stres düzeylerinde yaş, cinsiyet, meslek veya birim açısından anlamlı bir farklılık gözlenmemiştir. Regresyon analizi, kurum politikası, değişime direnç, değişimde yönetim tarzı ve değişimin sonuçlarının tekno-stres düzeylerindeki varyansın %47'sini açıkladığını ortaya koymuştur
Çalışma, sağlık çalışanlarının teknolojik değişim sürecine dahil edilmesinin ve tekno-stresin azaltılması ve değişime yönelik olumlu tutumların teşvik edilmesi için yeterli eğitimin sağlanmasının önemini vurgulamaktadır. Etkili değişim yönetimi stratejileri, sağlık kurumlarında başarılı bir dijital dönüşüm sağlamak için gereklidir. Anahtar Sözcükler: Değişim yönetimi, dijital hastane, doktor, hemşire, tekno-stres.